Gwałtu, rety, co się dzieje!
Z szuflad wszystko wysypane!
Nie, nie byli to złodzieje...
To nazywa się sprzątaniem.

To nie tajfun, moi mili,
Ani żadna wroga siła
Dom spokojny w jednej chwili
Łbem do góry odwróciła.

I nie żadne terramoto
Spusztoszyło nasze włości,
Lecz my sami. Wszystko po to,
Żeby móc przywitać gości.

Ogólnie nie daliśmy się zniechęcić przeciwnościom: nabyliśmy w sklepie dwa pedały, u Chińczyka komplet kluczy, i postanowiliśmy zawalczyć. Wszystko wyglądało tak pięknie, że pokusa rowerowej wyprawy stała się zbyt silna. Plecak więc spakowany, w nim mapa, pociągi ktorymi można rowery wozić wytypowane. Budzik dzwoni o barbarzyńskiej porze, a my dzielnie wstajemy i ruszamy. Na dobry początek nie było pociągu, bo zaspane ślepia źle przeczytały rozkład jazdy. A pociągiem mieliśmy dojechać do drugiego, tego zasadniczego. Czasu oczywiście na styk. Chwila konsternacji, i szybka decyzja: to moze na rowerach zdążymy? Adrenalina wzrasta coraz bardziej, do odjazdu 6 minut, a my wciąż nie na stacji. Wtedy spadł łańcuch. Ha. Cóż robić, siła wyższa... Z pewnym wysiłkiem udało nam się o świcie łańcuch założyć. W tempie spacerowym ruszamy w kierunku stacji, bo następny pociąg nie tak szybko. Ale wtedy nastąpiłą eskalacja katastrof: odpadł pedał tym razem od mojego środka lokomocji. Szczęśliwie lewy, taki mieliśmy jeszcze w zapasie. Ale niestety nie przy sobie. Tak to zakończyła się nasza dumna i długa wyprawa.

Po powrocie do domu, odespaniu porannej pobudki ("wiesz co... śniło mi się, że pojechaliśmy do Sintry, bo mieliśmy gdzieś jechać pociągiem... ale ten pociąg nie przyjechał... więc pojechaliśmy do innej miejscowości, z której miał jechać inny pociąg... ale po drodze spadł mi łańcuch, a tobie złamał się pedał..."), wreszcie - wymianie pedała - ruszyliśmy na podbój okolicy, którego bilans sprowadził się do:

1) zamku zbudowanego na plaży z wieżą w stanie ruiny
2) nieustannego ubolewania nad brakiem pompki
2) ramy odgiętej tak, że wysokość siodełka jest obecnie wysokością stałą
3) łańcucha znów w pozycji nie tej co trzeba
4) nie bardzo maskowanego niezadowolenia właściciela roweru
5) późnego powrotu do domu
6) lekkich obrażeń wiadomej części ciała

Rower otrzymał swą ostatnią szansę w postaci pompki i czeka teraz na powrót łańcucha na właściwe miejsce. O stanie zmagań będziemy pt. czytelników informować na bieżąco. A mi dzisiaj rower umożliwił zdążenie na pociąg, i chwała mu za to. Nawet nic po drodze nie odpadło.

8 lutego –  Trzech króli?
25 marca – Wielki Piątek
27 marca – Wielkanoc
25 kwietnia – Dzień Wolności (Rewolucja Goździków)
1 maja – Święto Pracy
26 maja - Boże Ciało
10 czerwca – Narodowe Święto Portugalii
15 sierpnia – Wniebowstąpienie NMP
5 października –  Święto Republiki
1 listopada –  Wszystkich Świętych
1 grudnia –  Dzień Niepodległości
8 grudnia –  Święto Niepokalanego Poczęcia NMP
24 grudnia – Wigilia
25 grudnia – Boże Narodzenie
26 grudnia – Boże Narodzenie

Przykrą wiadomością jest natomiast to, że portugalskie dzieci NIE MAJĄ ferii zimowych. W ogóle. Tzn. mają na Boże Narodzenie, i potem tydzień na Wielkanoc, co automatycznie dzieli im rok na trzy trymestry. Smutne, prawda? Gdy to usłyszałam, już dość dawno temu, podzieliłam się informacją z pewną Rumunką. I w wyniku tak rozpoczętej konwersacji dowiedziałam się jeszcze, że w Rumunii chodzi się do szkoły i pracy na 7 rano. Brrrrrrrr.